சுற்றி சுழன்றடிக்கும் சூறாவளியோ....
ஊய்ய்ய்ங்கென ஊளையிடும் ஊழிப்பெருங் காற்றோ...
திடீரென ஆடும் கோரத் தாண்டவம்;
வாயுதேவனுக்கு யார்மீது என்ன கோபமோ...
மண்ணை வாரி தூற்றுகிறான்; அனைவரையும் சபித்தபடி...
கண்ணுக்கு புலப்படாவிடினும்
புலன்கள் உணர்ந்தன புழுதியின் வாசத்தை.
பட்டென தடைபட்டது மின்சாரம்.
நிச்சயமாய் தெரிந்தது, திரும்ப வராதென;
இரவு எப்படி தூங்க போகிறோம்...
காயப்போட்ட துணிகள் என்னாயிற்றோ...
அடுக்கடுக்காய் முளைத்தன கவலைகள்.
வீட்டின் முன் போடப்பட்ட ப்ளாஸ்டிக் கூரைகள்
படபடத்தன பயங்கர சத்தத்துடன்...
பிய்த்து கொண்டு பறந்து விடும் போலிருந்தது.
ஓட்டுவீட்டிலும், கூரைவீட்டிலும் இருப்பவர்கள்
என்ன செய்வார்கள்... பாவம்.
சுயநலமென்னும் குறுகிய வட்டத்துக்குள் இருந்ததை
அவமானமாய் உணர முடிந்தது,
ஒருநொடிதான்;
வட்டத்தினின்று வெளிவர முடியாதபடி உள்ளிழுத்தது
ஊறவைத்த உளுந்தும், அரிசியும்...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
நான் எழுதிய `நட்சத்திரங்களும், நாமும்.' என்ற சொற்சித்திரம், சென்ற
ஞாயிறு வண்ணகதிரில் வெளியாகியுள்ளது. இந்த சந்தோஷத்தை
உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
.